17 Απριλίου 2017

24 Μαρτίου 2017

Ποια Ιστορία;


Ποια ιστορία να διδάξω, όταν αλλάζω τη δική μου συνεχώς;

Πώς να δεις τον κόσμο πραγματικά, αν δεν καταλάβεις πως αυτό που νομίζεις πως είσαι, είναι μόνο μια ιστορία....αυτή που πεισματικά διατηρείς.

Γιατί; Θα πρέπει να αναρωτηθείς. Διαφορετικά, δεν έχεις δικαίωμα να μαλώνεις με τις εικόνες που βλέπεις γύρω σου, με τα εμπόδια που βρίσκεις στο δρόμο σου, με τους ανθρώπους που συναντάς στη ζωή σου....με το καθετί που βρίσκεται μπροστά σου και μέσα σου.

9 Μαρτίου 2017

Μέσα από την κλειδαρότρυπα

Λυπάμαι που η κατάθλιψη είναι ακόμα το πιο πολυδιαβασμένο άρθρο στο blog μου.  Που οι άνθρωποι ακόμα πιστεύουν πως οι αιτίες βρίσκονται κάπου εκεί έξω, μακριά και ανεξάρτητα από τους ίδιους.

Λυπάμαι που η γνώση παρουσιάζεται είτε σαν μελέτη θεωρίας είτε σαν φαστ-φουντ φαγητό είτε σαν δώρο που θα έπρεπε κάποιος να τους χαρίσει δικαιωματικά.  

Λυπάμαι που ο διάλογος θεωρείται "συμφωνία/διαφωνία" ή "πειθώ", δημιουργώντας ομάδες, έχθρες, σιωπές και επαναστάσεις. Κι έτσι σταματούν οι άνθρωποι να συνδέονται ενώ μιλούν ακατάπαυστα.

Λυπάμαι που οι δεσμεύσεις εξακολουθούν να είναι υποχρεώσεις, οι επιλογές μοιάζουν με υπακοές και θυματοποιήσεις.

Λυπάμαι που η συνείδηση ακόμα ερμηνεύεται ως ηθική, στην οποία οι άνθρωποι υπακούν φοβικά και τυφλά.

13 Φεβρουαρίου 2017

Όλα Αναγκαία

Ναι, δεν είναι blog "πνευματικής κατεύθυνσης". Διασκεδάζω με την πληθώρα τέτοιων άρθρων που υπάρχουν, με τους ελκυστικούς τίτλους και τα βήματα, τους κανόνες, τις λίστες, που ισχυρίζονται πως κατευθύνουν.

Κάνε αυτό, ακολούθησε το άλλο. Μην κάνεις αυτό, μην κάνεις το άλλο. Στην πλειονότητά τους μοιάζουν, έστω κι αν φαίνονται διαφορετικά, έστω κι αν υπόσχονται λύτρωση.

Στο τέλος της μέρας, της κάθε μέρας, παραμένουμε μόνοι με τον εαυτό μας....ή όχι;

Όχι βέβαια! Είναι ο μεγαλύτερος φόβος του ανθρώπου. Να παραμείνει μόνος με τον Εαυτό του!

12 Φεβρουαρίου 2017

Αγαπημένη Εμμονή

Όταν σκεφθώ πόσα έχω γράψει στη ζωή μου (και γράφω ακόμα), φανερά και αφανέρωτα, γελάω. Κι αν είχα χρόνο, θα έγραφα ακόμα περισσότερα.

Σαν μια αόρατη δύναμη, πες το εμμονή, δεν με πειράζει, να με σπρώχνει, ασταμάτητα να συνεχίζω. Τα περισσότερα, αφανέρωτα πια! Γελώντας συνεχίζω...κάποια ανάγκη θα υπάρχει...

Οι άνθρωποι μαθαίνουν να μιλάνε πολύ, γρήγορα και ασυνείδητα. Φυσικά και σκέφτονται. Αλλά αυτό δεν είναι η συνείδηση! Επίσης δεν μαθαίνουν να διαβάζουν. Ω ναι, διαβάζουν πολύ ή μάλλον πολλά. Αλλά δεν ξέρουν πραγματικά να διαβάζουν. ΜΕ τη συνείδηση μαζί!

24 Ιανουαρίου 2017

'Απιστος πιστός

Να παραμένεις πιστός στην απιστία, όποια κι αν είναι η πίστη σου.

Να γίνεις Άνθρωπος, ελεύθερα σκεπτόμενος.

Να εξετάζεις τα πάντα αλλά να παραμένεις άδειος, πρόθυμος να μετακινηθείς. Από οπουδήποτε, όσο βολικά κι αν είναι.

Πουθενά δεν είναι ασφαλές.

Πάντα θα νομίζεις πως έχεις φτάσει. Κάθε φορά!

Γιατί έμαθες/εκπαιδεύτηκες να είσαι πιστός. Να ακολουθείς. Και θα θεωρείς την κάθε νέα πίστη ως απελευθέρωση.

22 Ιανουαρίου 2017

Μια Άλλη Εκπαίδευση

Και μετά - δύσκολα - αρχίζεις ν' ανακαλύπτεις πως είναι άλλη η εκπαίδευση, είναι άλλα τα εργαλεία, είναι άλλη η ζωή.

Και όσα μαθαίνεις, όσα ανακαλύπτεις, δεν αποτυπώνουν επακριβώς το μέγεθος της άγνοιας, μα και τη μεγαλοπρέπεια της απλότητας της έμπνευσης. 

Και χαλαρώνεις, όλο και περισσότερο, όσο παθιάζεσαι. Δεν χρειάζεται να μιλάς ακατάπαυστα και παντού. Έτσι κι αλλιώς βλέπεις το αστείο της προσπάθειας αναγνώρισης.