Αναβάλλοντας

Αναβάλλουμε όταν δεν είμαστε σίγουροι γι' αυτό που θέλουμε, γι' αυτό που είμαστε.

Αναβάλλουμε όταν δεν είμαστε σίγουροι γι' αυτό που θέλουμε να είμαστε. 

Δεν αναγνωρίζουμε αυτόν τον εσωτερικό δισταγμό, αυτήν την βαθύτερη αμφιβολία που κρύβει ακόμα περισσότερα αφανέρωτα. Όμως, αναγνωρίζουμε πιο εύκολα (αν και όχι πάντα) το σύμπτωμά της, το φόβο, πιστεύοντας πως προκαλείται από άλλους, πως είναι ένα τέρμα.

Όταν δεν αναγνωρίζεται ούτε ο φόβος τότε μένουμε το θυμό, που μετατρέπεται και σε οργή, σε βία, θεωρώντας πως βρισκόμαστε μόνιμα απέναντι από εχθρούς που θέλουμε να εξοντώσουμε ή να μάς εξοντώσουν...ακόμα και τον ίδιο μας τον εαυτό.

Όλα όσα δεν ήθελες επιστρέφουν…

Και εκεί που θεράπευσες, ξεπέρασες, έλυσες, τσουπ! Εμφανίζονται όλα ξανά. Πιο ισχυρά, ίσως διαφορετικά, αλλά πάλι τα ίδια συμπτώματα, παρόμοιες καταστάσεις και σε ρίχνουν πάλι στα ίδια, με πριν. Μόνο που είναι χειρότερα…

Η ίδια ασθένεια, μια παρόμοια σχέση, άλλη μια αποτυχία… ό,τι ήταν πριν, είναι ξανά…

Μα πώς είναι δυνατόν;

Όλα τα συναισθήματα παρελαύνουν ξανά, ακόμα πιο ισχυρά. Τα είχες κάνει όλα, όπως έπρεπε, όπως όφειλες. Γιατί πάλι; Γιατί εσύ; Ποιος θεός σε τιμωρεί; Ποια ζωή σε αδικεί;

Τι πήγε στραβά; Τι δεν έκανες; Τι δεν κατάλαβες; Γιατί βρίσκεσαι πάλι πίσω σε μια άλλη περιπέτεια που φαίνεται να μην έχει τελειωμό;

Η ασθένεια ως ορισμός (η άλλη θέαση)

Θα μοιραστώ μαζί σας κάποιες συνηθισμένες εμπειρίες μου, μέσα από τη φύση της «δουλειάς» μου, που συναντώ ξανά και ξανά…

Συχνά, οι άνθρωποι με καλούν, όχι όταν αντιλαμβάνονται κάποιο άκρως αρνητικό συμβάν στη ζωή τους, αλλά όταν έχει ήδη γίνει αντιληπτό, όταν έχουν ήδη αντιδράσει φοβικά δοκιμάζοντας τις όποιες προτροπές του συστήματος ως μεθόδους αντιμετώπισης ή θεραπείας, όταν έχουν ήδη απογοητευτεί από τα αποτελέσματα και χρειάζονται κάποιο «θαύμα» («εναλλακτικές μεθόδους» τις λένε), να λειτουργήσει θεραπευτικά και λυτρωτικά.

Έχουμε εκπαιδευτεί να αγνοούμε ότι αυτό μπορεί να υπάρξει ΜΟΝΟ μέσα από εμάς τους ίδιους, ό,τι κι αν συμβαίνει ή επιτυγχάνουμε σε φυσικό επίπεδο. Μπορεί δηλαδή να βρεθεί ο σοφός, ο θεραπευτής, ο θαυματοποιός που θα μας απαλλάξει από το σύμπτωμα, την ασθένεια, την απώλεια. Όμως, αυτό από μόνο του, δεν μετακινεί τη συνείδηση, δεν προσφέρει γνώση, σοφία και ολιστική θεραπεία, σε καμία περίπτωση.