Ναι, δεν είναι εύκολο!

Ναι, δεν θα πω ότι είναι εύκολο να κοιτάς μέσα σου, να μην βρίσκεις κατήγορους για την πραγματικότητα της ζωής σου, να μη χαρακώνεις με ενοχές τον εαυτό σου για τις ελλείψεις σου, να μην ψάχνεις φταίχτες για την κατάσταση της κοινωνίας και για όλα τα δεινά του κόσμου.

Ποτέ δεν θα ισχυριστώ αυτό που διαδίδει η νέα «θρησκεία» της «θετικής σκέψης», της άγνοιας εμποτισμένη με τόνους ασυνείδητου φόβου.

Αυτό που όχι μόνο θα ισχυριστώ αλλά και θα συνεχίζω να στηρίζω όμως, με πράξεις και με λόγια, είναι ότι ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ άλλος δρόμος προς την αλήθεια.

Μια αλήθεια στρωμένη με άπειρα ψέματα, ακόμα περισσότερες εικονικές πραγματικότητες, που όμως διαφαίνεται, από ένα (δύσκολο) σημείο και μετά. Και η αλήθεια, πάντα σε απελευθερώνει… προσθέτει και ευθύνη να τη λειτουργήσεις, ενώ πριν έμενες στην ευκολία να κατηγορείς, να κρίνεις, να γκρινιάζεις και να παραμένεις στην πίκρα, στην αυτολύπηση και στην οργή.

Τώρα και εύκολα!

Μάθαμε να θέλουμε γρήγορες λύσεις, άμεσες απαντήσεις. Αλλά η ζωή δεν λειτουργεί έτσι… κάτι που οι περισσότεροι αδυνατούν να διαπιστώσουν.

Φυσικά και μπορείς να τα βρεις αυτά. Δεν είναι δύσκολο. Τα πάντα μπορείς να βρεις πια στις καταναλωτικές μας σύγχρονες, Δυτικές κοινωνίες. Αυτό που δεν συνειδητοποιείς (κι έτσι ο καθένας πουλάει ό,τι σαβούρα θέλει) είναι ότι η ανάγκη σου και μόνο το κάνει αληθινό στα μάτια σου.

Έχει πολύ «πλάκα» να προσπαθείς να διαχωρίσεις τι είναι αληθινό και τι όχι σ’ αυτή τη ζωή. Οι περισσότεροι θα τρόμαζαν ανεπανόρθωτα στις πρώτες ενδείξεις της έκτασης της ύπνωσής τους. Δεν είναι τέτοιες έρευνες για όλους!