Η κοινότητες που θέλουμε να φτιάξουμε τελικά, δεν είναι αυτές που εύκολα θυμάται/φαντάζεται ο νους μας από το παρελθόν. Θα φτιάξουμε «κοινότητες» καρδιάς.
Θα σχηματίσουμε ιστούς αγάπης…πραγματικής αγάπης, απενεχοποιημένης, αγνής και φανερής.
Οι κοινότητες αυτές δεν θα έχουν χώρο ή καθορισμένο χρόνο.
Έχουμε δώσει υπερβολική σημαντικότητα στο φυσικό επίπεδο, αγνοώντας το πνευματικό.
Έχουμε παγιδευτεί συναισθηματικά, ακολουθώντας τυφλά της ανεκδήλωτες ανάγκες μας και τις υποσυνείδητες καταγραφές μας.
