Η άλλη θέαση

Χρειάζεσαι την Καρδιά για να βλέπεις καθαρά. Τα φυσικά σου μάτια απλά επιβεβαιώνουν αυτά που η Καρδιά ήδη διακρίνει και γνωρίζει.

(από τον πρόλογο)

«…Μετά από σχεδόν μισό αιώνα ζωής, κοιτάζοντας πίσω, ξέρω ότι αν έγραφα ένα βιβλίο σε κάθε φάση που περνούσα, θα ήταν σαν να έγραφαν τρία ή τέσσερα διαφορετικά άτομα, που όμως θυμάμαι και ξέρω ότι ήμουν εγώ, αλλά δεν είμαι. Το ίδιο μπορώ να πω και για το βιβλίο…

Από πολύ μικρή, είχα απορίες που τα συνομήλικα μου παιδιά ούτε που σκεφτόντουσαν. Από πού ήρθα; Γιατί βρέθηκα εδώ; Πού πάω; Πού βρίσκεται η αλήθεια; Οι απαντήσεις που έπαιρνα, δεν με ικανοποιούσαν.

Χωρίς να ξέρω το λόγο, πάντα λάτρευα τα βιβλία. Μπορούσα να χαθώ μέσα στις σελίδες τους και να χάσω κάθε επαφή με τον κόσμο γύρω μου και με το περιβάλλον μου. Τότε θεωρούσα τους συγγραφείς ημίθεους (ακόμα έχω αυτήν την παιδική αίσθηση) και δεν θεωρώ τον εαυτό μου συγγραφέα. Όμως ήθελα υπερβολικά πολύ να μπορούσα να γίνω.

Φαντάσου για λίγο...

«Σκέψου να είχαμε όλοι οι άνθρωποι τηλεπάθεια. Φαντάσου να μπορούσες να διαβάσεις καθαρά την κάθε σκέψη του κάθε ανθρώπου στον οποίο εστίαζες την προσοχή σου και αντίστοιχα ο καθένας που το επέλεγε, να διάβαζε την κάθε δική σου σκέψη με κρυστάλλινη διαύγεια. Σκέψου να έβλεπες τις εικόνες του, να αισθανόσουν το συναίσθημά του. Σκέψου να αντιλαμβανόσουν τις πραγματικές προθέσεις πίσω από τα λόγια και την κάθε σκέψη, το ίδιο και οι άλλοι για σένα. Πόσο θα άλλαζαν τα πράγματα αν δεν υπήρχαν μυστικά, αν όλες οι σκέψεις ήταν διαθέσιμες και φανερές ανά πάσα στιγμή σε όλους; Αναλογίσου όλες τις σκέψεις για τις οποίες ντρέπεσαι, όσες δεν θα ήθελες να έχεις. Σκέψου πόσο διαφορετικό είναι το μέσα σου από αυτό που τελικά φανερώνεις και υποστηρίζεις λεκτικά. Τόλμησε να ζήσεις για λίγο μέσα σε αυτήν την εικονική πραγματικότητα, έχει να σου αποκαλύψει πολλά.