Κάνουν τις τάχα μου αδιάφορες, "απλά περαστικές", αλλά γελάνε πονηρά φεύγοντας.
"Έλα, φτάνει, ώρα να προχωράς...τι άλλο; Έγραψες αρκετά...γέμισε ο τόπος γραμμένα!"
Την έπιασα στην έξοδο.. Ωπ; Αλλά είχε φύγει ήδη...
Και να μαι πάλι να γράφω...τίποτα!
Άλλοι τα κλείνουν και φεύγουν ηρωικά. Άλλοι αλλάζουν στέκι. Εγώ, ποτέ δεν ξέρω...δεν έχω σχέδια.
