Μια ενδιαφέρουσα ερώτηση που συζητήσαμε με έναν συνοδοιπόρο, σε ένα από τα μαθήματα αυτές τις μέρες, θα αποτελέσει το θέμα αυτού του άρθρου.
Γιατί ακόμα παλεύουμε, ψάχνουμε, δημιουργούμε τρέλα στον κόσμο μας, μετά από τόσους πολλούς σοφούς που έκαναν το πέρασμά τους στον πλανήτη, μετά από τόσα εμπνευσμένα κείμενα αρχαίων λογίων, αλλά και πιο σύγχρονων φιλοσόφων; Γιατί τα λόγια τους, όλα όσα μελετάμε δεν στάθηκαν ικανά νa διαφωτίσουν αλλά και να αλλάξουν ριζικά την ανθρωπότητα;
Αληθινές απαντήσεις βρίσκουμε όταν τολμούμε να πηγαίνουμε πέρα από τις εύκολες, παρορμητικές, γνώριμες απαντήσεις, που θέλει το εγώ μας απλόχερα να προσφέρει. Γιατί, οι σωστές απαντήσεις, πάντα μετακινούν. Οι σωστές απαντήσεις δεν επαναλαμβάνουν απλά όσα νομίζουμε πως γνωρίζουμε, αλλά δεν είναι ικανά να παρουσιάσουν ένα διαφορετικό αποτέλεσμα. Αν οι απαντήσεις σας λοιπόν, αφήνουν τον κόσμο, ακριβώς όπως είναι στα μάτια σας, χωρίς να σας προσφέρουν μια τελείως άλλη οπτική, χωρίς να σας παρακινούν σε διαφορετική δράση, τότε, πιθανότητα είναι λανθασμένες.
Βλέπω πολλούς να εξακολουθούν να κάνουν αυτό που έκανα παλιά, στο ξεκίνημα της πορείας μου, πολλά χρόνια πριν, χωρίς να γνωρίζω τίποτα καλύτερο. Ήταν ένα αναγκαίο βήμα, που όμως έπρεπε να ξεπεράσω για να προχωρήσω…

Σήμερα, για πολλούς, τα πράγματα έχουν αντιστραφεί επικίνδυνα. Παράλληλα με αυτήν την ομάδα ανθρώπων που διαβάζουν, ψάχνουν, παρακολουθούν, υπάρχει και η άλλη αναδυόμενη ομάδα που πιστεύει πως «κανείς δεν μπορεί να προσφέρει τίποτα», πως δεν χρειάζεται να διαβάσουν, να ψάξουν, να ακούσουν άλλους, πως πρέπει «μόνοι τους» να βρουν την αλήθεια τους, χωρίς να γνωρίζουν συγκεκριμένα για ποια αλήθεια ψάχνουν. Είναι αυτοί που έχουν πειστεί ότι δεν υπάρχει τίποτα παρά μόνο «το παρόν», όσοι προσπαθούν να απαλλαγούν από το παρελθόν και τη συνέχεια της ύπαρξής τους. Κι όμως, και αυτοί συνεχίζουν να ψάχνουν και ο κόσμος συνεχίζει να οδεύει σε γνώριμα μονοπάτια, με μερικές αποσπασματικές προσπάθειες αλλαγής, που όμως δεν συμπεριλαμβάνουν όλους τους τομείς της ζωής τους, δεν επιτυγχάνουν την ενότητα με τον κόσμο γύρω τους.
Τι συμβαίνει λοιπόν; Γιατί με τόση πληροφόρηση, τόση διάθεση γνώσης, τόση ελευθερία πρόσβασης, ακόμα φαίνεται να μην ανταποκρινόμαστε στις τόσες αλήθειες που μας έχουν ήδη δοθεί;
Έχετε όμως συνηθίσει να ολοκληρώνονται τα άρθρα, με έτοιμες απαντήσεις, με συγκεκριμένες απόψεις άλλων, τις οποίες μπορείτε εύκολα να κρίνετε: ν’ απορρίπτετε ή να συμφωνείτε με αυτές, κι όμως να παραμένετε στην ίδια θέση που βρίσκεστε. Η ανταλλαγή απόψεων δεν ωφελεί αν θέλουμε δημιουργικό διάλογο, πραγματική μετακίνηση από τη ζώνη άνεσής μας και σημαντικές αλλαγές στις κοινωνίες μας.
Θα αρκεστώ να επαναλάβω την ερώτηση για να σας τη θυμίσω:
Γιατί ακόμα παλεύουμε, ψάχνουμε, δημιουργούμε τρέλα στον κόσμο μας, μετά από τόσους πολλούς σοφούς που έκαναν το πέρασμά τους στον πλανήτη, μετά από τόσα εμπνευσμένα κείμενα αρχαίων λογίων αλλά και πιο σύγχρονων φιλοσόφων; Γιατί τα λόγια τους, όλα όσα μελετάμε δεν στάθηκαν ικανά να διαφωτίσουν αλλά και να αλλάξουν ριζικά την ανθρωπότητα;
Θα μπορούσα να πω πολλά για το post σου αλλά δεν θέλω να τους... κάνω το χατίρι. :)
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλημέρα.
Γι' αυτό υπάρχει ο "Κύκλος". Για να μιλάμε βαθύτερα, να μοιραζόμαστε περισσότερα και ελεύθερα, αλλά κυρίως για να συμβάλλουμε στη σύνθεση του εαυτού μας και στην αναμόρφωση του κόσμου μας.
ΔιαγραφήΓιατι ολοι κυττανε αυτό που θα θελανε να είναι και όχι ακριβως αυτό που είναι ,,,,,,γι αυτό...Ο δευτρος λογος είναι η διαμορφωση η παιδια τα δογματα οι πολιτλοι οι τηλεοραση ,,,,τα παντα το περιβαλλον....Τριτον για τι υπαρχει δθσλειτουργια του εγκεφαλου . Εχομεν δυαδικοτητα μην το ξεχναμε αυτό................
ΑπάντησηΔιαγραφή