5 Μαρτίου 2013

Η Ενοχή, ο Θυμός και ο Καρκίνος

Η εκδήλωση του θυμού είναι αποτέλεσμα της καταπίεσης ή της άγνοιας των συναισθημάτων της θλίψης, του φόβου και της ενοχής. Είναι όλα πραγματικά σε βιωματικό επίπεδο και χρειάζεται να τα παραδεχόμαστε και να τα αποδεχόμαστε ως τέτοια. Απορρέουν από τις ψευδαισθήσεις του νου - μιας πολύ πειστικής πραγματικότητας που παρουσιάζει, η οποία περικλείει μαθήματα, αν είμαστε πρόθυμοι να ωριμάσουμε και να βγούμε από τις λιμνασμένες μας συνήθειες.

Τα συναισθήματα είναι ακριβώς αυτό: συναισθήματα! Υπάρχουν για να τα αισθανόμαστε, όχι για να τα εξηγούμε, να τα αναλύουμε ή να τα εκλογικεύουμε. Αν μπορούμε να παραμένουμε παρατηρητές ενώ βιώνουμε τη δεδομένη στιγμή συναισθηματικά, αυτό είναι η ύψιστη προσφορά που μπορούμε να προσφέρουμε στον Ανώτερο σκοπό της ύπαρξής μας.

Απλά!

Σήμερα έχω παιχνιδιάρικη διάθεση…

Σα να έπεσαν οι πύργοι, τέλειωσαν τα δράματα. Τίποτα δεν έχει σημασία για αυτό το καθετί έχει απόλυτη σημασία.

Κάν’ το καλά!

Εκφράσου όπως είσαι!

Τίποτα δεν έχει σημασία!

Παίζεις. Παίξε καλά!

Ζήσε τώρα!

Ανακάλυψε την καρδιά σου. Ακολούθησέ την, μην την αμφισβητείς!

Αμφισβήτησε το νου, που σε θέλει σαν τρομοκρατημένο ποντίκι να επιβιώνεις αλλά να μη ζεις.

Όλα είναι τώρα!

23 Φεβρουαρίου 2013

Οι διαδρομές της αγάπης

Έχω υπάρξει στη ζωή μου ο πιο πιστός πολέμιος της "αγάπης" που συνήθως εκδηλώνεται, με ξύλινη, κενή, επαναλαμβανόμενη γλώσσα και τυπικές, επιφανειακές, εγωιστικές πρακτικές. Όμως, δεν έπαψα να πιστεύω ότι υπάρχει κι ας μην την εντόπιζα γύρω μου και μέσα μου, και αυτό έδωσε νόημα στο εσωτερικό μα και στο εξωτερικό ταξίδι της ζωής μου.

Αναζητώντας με πάθος την αλήθεια, τα βήματά μου αναπόφευκτα με οδηγούσαν στην αγάπη. Το εύρος, το νόημα, η αλήθεια μα και το περιεχόμενό της, δεν χωράνε σε λέξεις, σε κανένα κείμενο, σε κανένα βιβλίο.

14 Φεβρουαρίου 2013

Όταν η αγάπη σε καλεί

Η αγάπη δεν αντέχει να παραμένει ζωντανή όταν ακόμα κυβερνά ο νους.

Αργοπεθαίνει και σβήνει – τόση είναι η τεράστια δύναμη της υπομονής και της αντοχής της.

Υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να συμβεί ξανά, γιατί όσο ωριμάζεις, τόσο δυσκολότερα βλέπεις τα πλοκάμια του διαχωρισμού σου. Είναι αστείο… ωριμάζουμε, μαθαίνουμε, εξελισσόμαστε για να τα αναγνωρίζουμε ευκολότερα και να επιλέγουμε σοφότερα. Αλλά μαζί μεγαλώνει και η αλαζονεία ότι γνωρίζουμε, ότι νικήσαμε, ότι ξεπεράσαμε. Και το παράδοξο είναι ότι "τα χτυπήματα του θηρίου" γίνονται απαλά σαν μετάξι, ανάλαφρα σαν το φύσημα του ανέμου, αόρατα σαν αύρα που σε χαϊδεύει στο πέρασμά της, αλλά ο πόνος διαπεραστικός και αδυσώπητος ξεσκίζει ταυτόχρονα πολλά επίπεδα της ψυχής σου.

Θα νικήσουμε; Θα τολμήσουμε να εμπιστευτούμε την αγάπη όταν όλα φαίνονται μάταια και επικίνδυνα άγνωστα;

12 Φεβρουαρίου 2013

Όταν το Σύμπαν συνωμοτεί

Σίγουρα θα έχεις νοιώσει κατά καιρούς ότι όλο το σύμπαν συνωμοτεί εναντίον σου. Όταν τίποτα δεν πάει καλά, όταν όλα φαίνεται να γκρεμίζονται, όταν ο φόβος κυριεύει την καρδιά σου και όλα όσα μπορείς να σκεφτείς και να κάνεις δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα. Μάλλον το αντίθετο… όλο και πιο κοντά φαίνεται να έρχεται το μηδέν, το τίποτα, η ανυπαρξία.

Δύσκολο, σχεδόν ακατόρθωτο, αλλά είναι ΑΚΡΙΒΩΣ τότε που ο νους χρειάζεται να παραιτηθεί από τις συνήθεις λειτουργίες του: να προσπαθεί να ερμηνεύσει, να προσπαθεί να κατατάξει και να επιχειρεί απεγνωσμένα να ελέγξει το γκρέμισμα. Τα πάντα κινδυνεύουν ναι, αλλά τίποτα δεν εξαρτάται από τον νου και την έρμη την προσωπικότητα που τώρα φαντάζει μικρή και ανίσχυρη μπροστά στη θύελλα που έρχεται μανιασμένη και την καταστροφή που φαίνεται αναπόφευκτη.  

29 Ιανουαρίου 2013

Μικρές, απλές αλήθειες


Πόσο έχουμε εστιαστεί στα δύσκολα, τα πολύπλοκα και τα σύνθετα, ξεχνώντας τα απλά και τα θεμελιώδη! Καθημερινά, αυτή η διαπίστωση εξακολουθεί να εμφανίζεται και να αποδεικνύεται στον περίγυρό μου, στον κόσμο που έχουμε φτιάξει!

Πόσο έξυπνο, πολυμήχανο σύστημα σκέψης έχουμε δημιουργήσει που κρύβει στα βάθη του την ουσία, ενώ δίνει έμφαση στα επουσιώδη και σε αυτά που ενισχύουν το ψέμα που υπάρχει μέσα μας!

Τόσες κατακτήσεις, τόσα εκπληκτικά επιτεύγματα έχουμε καταφέρει κι όμως ακόμα δεν έχουμε κατακτήσει πολλοί – παρά μόνο στα λόγια – την πολυπόθητη ευτυχία, την αγάπη προς τον εαυτό μας, την εσωτερική γαλήνη που φαίνεται να μας διαφεύγει ό,τι κι αν καταφέρνουμε, αποκτάούε ή κατέχουμε.

21 Δεκεμβρίου 2012

Το ψέμα ως αλήθεια

Μάλλον έχουμε λανθασμένη άποψη για το ψέμα…

Είναι μια συγκεκριμένη οπτική, αληθινή στην αντίληψή της, που όμως δεν αποτελεί το όλον. Είναι μια σταγόνα, ένα μέρος μιας συνολικής, άπιαστης Γνώσης που βρίσκεται έξω από αντιλήψεις, η οποία σταγόνα δίνει εκείνη ακριβώς (και μόνο) την μερική οπτική.

Η εκπαίδευσή μας δίνει άλλους ορισμούς για το ψέμα (οι οποίοι δεν θα μας απασχολήσουν σε αυτό το άρθρο), που όλοι έχουμε λειτουργήσει σε κάποιες φάσεις της ζωής μας.

6 Δεκεμβρίου 2012

Η υπέρτατη μύηση και ο ρόλος του φόβου

Ο φόβος έχει κατηγορηθεί επανηλημμένα, κυρίως τη νέα "πνευματικότητα" που βρίσκεται τώρα στο προσκύνιο και διαδίδει το "φως" και την "αγάπη".Έχουμε εκπαιδευτεί να φοβόμαστε το φόβο, να αποφεύγουμε να παραδεχόμαστε ότι φοβόμαστε. Έτσι καταλήγουμε να μην τον εντοπίζουμε συνειδητά, να μην είμαστε ειλικρινείς, να μη μετακινούμαστε. Μ ελίγο θάρρος όμως και κοινή λογική, μπορούμε να διαπιστώσουμε την αλήθεια.

4 Δεκεμβρίου 2012

Πλησιάζοντας το τέλος

Έχεις διαπιστώσει ότι ο κόσμος αυτός είναι φτιαχτός. 
Διαισθάνεσαι ότι δεν είναι η αλήθεια. 
Βλέπεις ότι τα πάντα μετακινούνται, τίποτα δεν παραμένει σταθερό. 
Αισθάνεσαι τον πόνο κάτω από τα παγωμένα χαμόγελα, την έλλειψη του έρωτα πίσω από όλες τις θεωρητικές διδαχές και τα πρέπει. 
Τι κάνεις;

Το ξέρεις ότι δεν μπορείς να συνεχίσεις να τον υπηρετείς χωρίς να σκοτώνεις σιγά σιγά τον εαυτό σου, μέσα σου. 

Το ξέρεις ότι δεν μπορείς να αφοσιωθείς πλέον σε ότι φαίνεται αληθινό αλλά έχει τη σφραγίδα του ψεύτικου. 
Νοιώθεις ότι αναλώνεσαι άσκοπα αλλά δεν ξέρεις τι άλλο να κάνεις, πού να πας ή ποιος να είσαι. 
Τίποτα δεν έχει νόημα. 
Τίποτα δεν είναι ικανό να σου προσφέρει την απόλυτη πληρότητα. 
Τίποτα δεν είναι ικανό να τραβήξει μέσα του όλο σου το Είναι, σε ένα τρελό χορό απόλυτης έκστασης και δημιουργίας.

27 Νοεμβρίου 2012

Δεν θέλει να πάει σχολείο

Έχω δει πολλά άρθρα , με αυτόν ή παρόμοιο τίτλο, όλα όμως, με απογοητεύουν μετά την τρίτη ή τέταρτη γραμμή. Γιατί;

Γιατί δεν αγγίζουν την ουσία του θέματος. Γιατί αναφέρονται σε συμπεριφορές και στρατηγικές που αν και αντιμετωπίζουν (προσωρινά) το σύμπτωμα, εντούτοις, δεν λύνουν το πρόβλημα, ούτε για τα παιδιά αλλά ούτε για τους γονείς.

Το αριχκό δόγμα είναι να ΘΕΛΕΙ το παιδί να πηγαίνει σχολείο... οπότε, πώς να το κάνουμε "να θέλει". Κάθε αφορμή όμως, αποτελεί πάντα μια ευκαιρία να δούμε βαθύτερα, πιο ουσιαστικά, να πάμε στην "καρδιά" ενός άλλου, αθέατου προβλήματος.

Δεν εξαντλείται φυσικά ούτε αυτό, ούτε οποιοδήποτε άλλο θέμα μέσα από ένα άρθρο, αλλά εύχομαι το παρόν να βοηθήσει προς μια άλλη κατεύθυνση, μια νέα, αόρατη ίσως οπτική.

20 Νοεμβρίου 2012

Na πεθαίνεις για να ζεις!

Όλα εξαρτιούνται από το πώς θέλεις να ζήσεις, όχι τόσο από το «τι», όπου είναι εστιασμένοι οι περισσότεροι άνθρωποι. Και αυτό το αποφασίζεις πολύ βαθειά μέσα σου, όχι στην επιφάνεια του νου, θεωρητικά και φιλοσοφικά.

Θέλεις να ζήσεις με πάθος, ερωτευμένος με τη ζωή, να την γευτείς με έκσταση, παίρνοντας από αυτήν όσα περισσότερα, καλύτερα και πιο ουσιαστικά μπορείς; Ή θέλεις να ζήσεις στην ασφάλεια, προστατευόμενος από το έντονο πάθος, μεγάλα ρίσκα αποτυχίας ή πόνου, όσο περισσότερο στην αφάνεια μπορείς και προστατευμένα;

Δεν έχεις αναλογιστεί ποτέ και δεν ξέρεις τι ακριβώς θέλεις;

Δεν είναι ο νους που αποφασίζει, αλλά είναι η καρδιά. Δεν υπάρχει λόγος λοιπόν να το σκέφτεσαι τα πιο πάνω και να προσπαθείς να καταλήξεις σε μια λεκτική απάντηση η οποία θα στηρίζεται σε επιχειρήματα, πεποιθήσεις, ανάγκες, ελπίδες ή προσδοκίες.

9 Νοεμβρίου 2012

Η Ατομική, Δική Σου Πορεία

Οι αποκαλύψεις συμβαίνουν όταν τολμάς να αμφισβητείς τις ιδέες σου… ειδικά τις πιο πειστικές!

Τόλμησε λοιπόν!

Η ζωή σου έχει ήδη σχεδιαστεί από την αρχή!

Δεν γνωρίζεις τις λεπτομέρειες γιατί αυτές θα συμπληρωθούν βάση του τρόπου που θα αποφασίσεις να τις βιώσεις.

Πολλά παραμένουν κρυμμένα, όχι γιατί υπάρχουν και απλά «δεν πρέπει να τα ξέρεις», αλλά γιατί τα κομματάκι δεν έχουν συμπληρωθεί ακόμα.

Αλλά η βασική σου πορεία, ο σχεδιασμός του ταξιδιού σου, τα καθοριστικά του ορόσημα έχουν ήδη προκαθοριστεί. Εσύ τα έχεις επιλέξει και Έχεις αποφασίσει, προτού Έρθεις εδώ.

29 Οκτωβρίου 2012

Πώς θεραπευόμαστε;

Το περίεργο είναι ότι μιλάμε για «την εποχή της πληροφόρησης» κι όμως, είναι εμφανές ότι τα σημαντικότερα πράγματα ακόμα παραμένουν άγνωστα.

Συγκρίνοντας με παλαιότερες εποχές, προ τηλεόρασης, ίντερνετ και δορυφορική κάλυψη, ναι, φαίνεται να είμαστε καλύτερα πληροφορημένοι. Ή μήπως αυτό είναι πλάνη; 


Είναι σίγουρο ότι η πληθώρα διαθέσιμων πληροφοριών συμβάλλει και στην ουσιαστική ή την έγκυρη πληροφόρηση; Και το σπουδαιότερο, η τόση μεγάλη πληροφόρηση έχει αλλάξει τα δεδομένα του κόσμου, την ποιότητα της ζωής μας, μας έχει καταστήσει πιο ικανούς κυβερνήτες της πραγματικότητάς μας;

Εξακολουθούμε να ψάχνουμε απαντήσεις έξω από τον εαυτό μας, απλά τώρα μας αρέσει να πιστεύουμε ότι ξέρουμε περισσότερα, διαβάζοντας, ακούγοντας, έχοντας πρόσβαση σε περισσότερες γνώμες, περισσότερες θεωρίες και πληθώρα διαφορετικών θέσεων. Τι άλλαξε;

30 Σεπτεμβρίου 2012

Μύθοι και Αλήθειες

Κάποιοι μύθοι τους οποίους πιστεύουμε ως αλήθειες, μάς εμποδίζουν να ξεκινήσουμε το ταξίδι της αυτο-επίγνωσης με σκοπό να ζήσουμε μια ζωή με νόημα, όραμα και δημιουργική δράση.

Ο καθένας έχει τους δικούς του προσωπικούς μύθους, αλλά υπάρχουν πολλοί που είναι κοινοί για όλους και βρίσκονται καταχωρημένοι στο συλλογικό ασυνείδητο.

Δεν είναι αναγκαίο να αμφισβητηθούν, οπότε το θέμα δεν ενδιαφέρει καθόλου όσους θέλουν να συνεχίσουν να ζουν την υφιστάμενη πραγματικότητά τους. Όμως, για αυτούς που έχουν κουραστεί από τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα της ζωής τους και κάτι τους λέει μέσα τους - χωρίς να μπορούν να το αγγίζουν - ότι «δεν μπορεί να είναι μόνο αυτό, κάτι άλλο πρέπει να υπάρχει! Δεν μπορεί να είναι η ζωή ένα ατύχημα ή ένα τυχαίο γεγονός», τότε το θέμα αυτό έχει πολλά να τους προσφέρει.